توسعه پایدار کشاورزی مبتنی بر فناوریهای نوین انرژی خورشیدی (مطالعه موردی: تولید همزمان برق و محصول کشاورزی در چارچوب فناوری اگریولتائیک)
موضوع: کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در صنایع غذایی و کشاورزی
نویسندگان: شیوا گرجیان,
کد مقاله: EFAB015831147
نوع ارائه مقاله: سخنرانی
ارائه دهنده: شیوا گرجیان
متن چکیده:با توجه به رشد جمعیت جهانی که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۹ میلیارد نفر برسد، تقاضای جهانی برای غذا بهطور چشمگیری افزایش خواهد یافت و این روند میتواند «امنیت غذایی » را بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی «توسعه پایدار » با چالش مواجه کند. انرژی یکی از ارکان اصلی زنجیره تأمین غذا است و نقش تعیینکنندهای در بهرهوری و پایداری آن دارد. بر اساس گزارش سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO)، بخش قابل توجهی از فعالیتهای زنجیره تأمین غذا بهشدت به سوختهای فسیلی وابسته است و حدود ۲۴ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای (GHG) جهان را به خود اختصاص میدهد. در کنار این موضوع، روندهای اخیر شهرنشینی و صنعتیشدن کشاورزی، فشار مضاعفی بر بخش کشاورزی، بهعنوان ستون اصلی تأمین تقاضای غذایی، وارد کرده است. ازاینرو، توسعه و بهکارگیری روشهای تولید کارآمدتر و پایدارتر، با سازگاری بالاتر در برابر تغییرات اقلیمی، ضرورت دارد. در این چارچوب، با در نظر گرفتن اهمیت امنیت انرژی، رویکردهایی نظیر «کشاورزی پایدار » و «کشاورزی انرژیهوشمند » با تمرکز بر منابع جایگزین انرژی بهعنوان راهکارهای قابل اجرا مطرح میشوند. در میان منابع تجدیدپذیر، انرژی خورشیدی بهطور گسترده برای تأمین نیازهای حرارتی و الکتریکی فعالیتهای مختلف کشاورزی، چه در سامانههای متعارف و چه مدرن، مورد استفاده قرار گرفته است. در این میان، فناوری اگریولتائیک (AV) بهعنوان یکی از رویکردهای نوین «کاربری دوگانه » زمین، طی دهه اخیر بهسرعت در اروپا، شرق آسیا و آمریکای شمالی توسعه یافته و بهعنوان راهکاری کلیدی برای همزمانسازی تولید برق خورشیدی و محصولات کشاورزی در چارچوب پیوند آب-انرژی-غذا (WEF) شناخته میشود. سامانههای AV میتوانند مصرف آب را کاهش دهند و با ارائه مدلهای تجاری جذاب، امکان گسترش پایدارتر سامانههای فتوولتائیک (PV) را با لحاظ منافع ذینفعان محلی و بخش کشاورزی فراهم کنند. با این حال، ادغام فناوریهای خورشیدی، بهویژه سامانههای PV، با فعالیتهای کشاورزی با چالشهایی نیز همراه است که مهمترین آنها به حوزه سیاستگذاری و پذیرش اجتماعی بازمیگردد.
نویسندگان: شیوا گرجیان,
کد مقاله: EFAB015831147
نوع ارائه مقاله: سخنرانی
ارائه دهنده: شیوا گرجیان
متن چکیده:با توجه به رشد جمعیت جهانی که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ به بیش از ۹ میلیارد نفر برسد، تقاضای جهانی برای غذا بهطور چشمگیری افزایش خواهد یافت و این روند میتواند «امنیت غذایی » را بهعنوان یکی از مؤلفههای کلیدی «توسعه پایدار » با چالش مواجه کند. انرژی یکی از ارکان اصلی زنجیره تأمین غذا است و نقش تعیینکنندهای در بهرهوری و پایداری آن دارد. بر اساس گزارش سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد (FAO)، بخش قابل توجهی از فعالیتهای زنجیره تأمین غذا بهشدت به سوختهای فسیلی وابسته است و حدود ۲۴ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای (GHG) جهان را به خود اختصاص میدهد. در کنار این موضوع، روندهای اخیر شهرنشینی و صنعتیشدن کشاورزی، فشار مضاعفی بر بخش کشاورزی، بهعنوان ستون اصلی تأمین تقاضای غذایی، وارد کرده است. ازاینرو، توسعه و بهکارگیری روشهای تولید کارآمدتر و پایدارتر، با سازگاری بالاتر در برابر تغییرات اقلیمی، ضرورت دارد. در این چارچوب، با در نظر گرفتن اهمیت امنیت انرژی، رویکردهایی نظیر «کشاورزی پایدار » و «کشاورزی انرژیهوشمند » با تمرکز بر منابع جایگزین انرژی بهعنوان راهکارهای قابل اجرا مطرح میشوند. در میان منابع تجدیدپذیر، انرژی خورشیدی بهطور گسترده برای تأمین نیازهای حرارتی و الکتریکی فعالیتهای مختلف کشاورزی، چه در سامانههای متعارف و چه مدرن، مورد استفاده قرار گرفته است. در این میان، فناوری اگریولتائیک (AV) بهعنوان یکی از رویکردهای نوین «کاربری دوگانه » زمین، طی دهه اخیر بهسرعت در اروپا، شرق آسیا و آمریکای شمالی توسعه یافته و بهعنوان راهکاری کلیدی برای همزمانسازی تولید برق خورشیدی و محصولات کشاورزی در چارچوب پیوند آب-انرژی-غذا (WEF) شناخته میشود. سامانههای AV میتوانند مصرف آب را کاهش دهند و با ارائه مدلهای تجاری جذاب، امکان گسترش پایدارتر سامانههای فتوولتائیک (PV) را با لحاظ منافع ذینفعان محلی و بخش کشاورزی فراهم کنند. با این حال، ادغام فناوریهای خورشیدی، بهویژه سامانههای PV، با فعالیتهای کشاورزی با چالشهایی نیز همراه است که مهمترین آنها به حوزه سیاستگذاری و پذیرش اجتماعی بازمیگردد.
در حال حاضر ثبت نظر برای این ارائه محدود میباشد
