امکانسنجی سازههای چوبی وارداتی در بازسازی جنگ تحمیلی سوم: رویکرد کاهش کربن و بهرهوری انرژی
موضوع: سیستم مدیریت انرژی و کربن (کربن زدایی و رد پای کربن)
نویسندگان: علیرضا زرّین اقبال,
کد مقاله: EFAB015831206
نوع ارائه مقاله: سخنرانی
ارائه دهنده: دکتر علیرضا زرّین اقبال
متن چکیده:بخش ساختمان با مصرف ۶۰ درصد منابع جهان، ۵۰ درصد انرژی تولیدی، و نیز تصرف ۸۰ درصد زمینهای کشاورزی مرغوب، سه ضلع پایداری در شرایط بحران را تشکیل میدهد: کشاورزی (تأمینکننده زمین و مواد اولیه زیستی)، انرژی (تأمینکننده نیازهای بهرهبرداری) و ساختمانسازی (مصرفکننده نهایی زمین، منابع و انرژی). جنگ تحمیلی سوم (۴۰ روزه) ضمن تخریب گسترده به ساختمانها و زیرساختها، در کنار جهشهای دورهای نرخ ارز، تورم ۶۰ درصدی مصالح ساختمانی، زنجیره تأمین بتن و فولاد در ایران را پُرچالش کرده است. از سوی دیگر، سالانه به یک میلیون واحد مسکونی نیاز است که در کنار بازسازی سریع، نیازمند مصالحی با صرفهجویی در زمان، وزن و انرژی است. در این چارچوب، انتخاب مصالح ساختمانی مناسب میتواند نقش یک عنصرِ سودمند و پیوند دهنده را ایفا کند. مصالحی که ضمن تأمین از منابع تجدیدپذیر (مانند چوب حاصل از کشاورزی یا جنگلداری پایدار)، بتواند شرایط پس از بحران را نیز پاسخگو باشد. این مقاله با روش تحلیل مقایسهای و استناد به ویرایش تازه منتشر یافته مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان (ویرایش پنجم) و استاندارد ۲۸۰۰ (زلزله)، به امکانسنجی استفاده از سازههای چوبی وارداتی نظیر (CLT) در مقایسه با بتن و فولاد در چنین شرایطی میپردازد. نتایج نشان میدهد که چوب با ضریب هدایت حرارتی ۱۲/۰ W/m•K و رواداری الزامات سختگیرانه ویرایش پنجم مبحث ۱۹، کاهش وزن مخصوص (حدود یکپنجم بتن مسلح) و به دنبال آن کاهش نیاز لرزهای، سرعت اجرای بالاتر (کاهش ۵۰ درصدی زمان ساخت) در شرایط تورم ماهانه ۵ درصدی، خاصیت جذب کربن (کربن منفی)، میتواند حتی با وجود نوسانات ارزی، واردات هدفمند را از کشورهای دارای جنگلداری پایدار، به عنواني راهکاری استراتژیک برای ساخت و ساز یا بازسازی پساجنگ ارائه دهد. لذا پیشنهاد میشود سیاستهای مشوقآمیز و استانداردهای ملّی برای سازههای چوبی وارداتی تدوین شود.
نویسندگان: علیرضا زرّین اقبال,
کد مقاله: EFAB015831206
نوع ارائه مقاله: سخنرانی
ارائه دهنده: دکتر علیرضا زرّین اقبال
متن چکیده:بخش ساختمان با مصرف ۶۰ درصد منابع جهان، ۵۰ درصد انرژی تولیدی، و نیز تصرف ۸۰ درصد زمینهای کشاورزی مرغوب، سه ضلع پایداری در شرایط بحران را تشکیل میدهد: کشاورزی (تأمینکننده زمین و مواد اولیه زیستی)، انرژی (تأمینکننده نیازهای بهرهبرداری) و ساختمانسازی (مصرفکننده نهایی زمین، منابع و انرژی). جنگ تحمیلی سوم (۴۰ روزه) ضمن تخریب گسترده به ساختمانها و زیرساختها، در کنار جهشهای دورهای نرخ ارز، تورم ۶۰ درصدی مصالح ساختمانی، زنجیره تأمین بتن و فولاد در ایران را پُرچالش کرده است. از سوی دیگر، سالانه به یک میلیون واحد مسکونی نیاز است که در کنار بازسازی سریع، نیازمند مصالحی با صرفهجویی در زمان، وزن و انرژی است. در این چارچوب، انتخاب مصالح ساختمانی مناسب میتواند نقش یک عنصرِ سودمند و پیوند دهنده را ایفا کند. مصالحی که ضمن تأمین از منابع تجدیدپذیر (مانند چوب حاصل از کشاورزی یا جنگلداری پایدار)، بتواند شرایط پس از بحران را نیز پاسخگو باشد. این مقاله با روش تحلیل مقایسهای و استناد به ویرایش تازه منتشر یافته مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان (ویرایش پنجم) و استاندارد ۲۸۰۰ (زلزله)، به امکانسنجی استفاده از سازههای چوبی وارداتی نظیر (CLT) در مقایسه با بتن و فولاد در چنین شرایطی میپردازد. نتایج نشان میدهد که چوب با ضریب هدایت حرارتی ۱۲/۰ W/m•K و رواداری الزامات سختگیرانه ویرایش پنجم مبحث ۱۹، کاهش وزن مخصوص (حدود یکپنجم بتن مسلح) و به دنبال آن کاهش نیاز لرزهای، سرعت اجرای بالاتر (کاهش ۵۰ درصدی زمان ساخت) در شرایط تورم ماهانه ۵ درصدی، خاصیت جذب کربن (کربن منفی)، میتواند حتی با وجود نوسانات ارزی، واردات هدفمند را از کشورهای دارای جنگلداری پایدار، به عنواني راهکاری استراتژیک برای ساخت و ساز یا بازسازی پساجنگ ارائه دهد. لذا پیشنهاد میشود سیاستهای مشوقآمیز و استانداردهای ملّی برای سازههای چوبی وارداتی تدوین شود.
در حال حاضر ثبت نظر برای این ارائه محدود میباشد
