پنل ارائه مجازی اولین همایش ملی بهینه سازی و بهره وری مصرف انرژی در صنایع غذایی و کشاورزی

The First National Conference on Optimization and Energy productivity in Food and Agricultural Industries
بررسی فنی-اقتصادی و پتانسیل‌سنجی کاهش ردپای کربن از طریق استقرار نیروگاه خورشیدی: مطالعه موردی بر اساس شبیه‌سازی در نرم‌افزار برای یک کارخانه لبنی PVsol
موضوع: کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در صنایع غذایی و کشاورزی
نویسندگان: مجید نوری کمری, شیرزاد حسن بگی, سید علی افضلی, حامد غفارنژاد اردهائی, عرفان غلامزاده,
کد مقاله: EFAB015831174
نوع ارائه مقاله: سخنرانی
ارائه دهنده: سید علی افضلی
متن چکیده:صنایع انرژی‌بر مانند لبنیات، در تقاطع دو چالش عمده قرار دارند: مصرف بالای انرژی و ضرورت کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای. این مطالعه به دنبال ارائه یک راه‌حل عملیاتی و کمّی برای این چالش‌ها از طریق استقرار نیروگاه خورشیدی متصل به شبکه است. پژوهش حاضر با رویکردی موردکاوی و با استفاده از شبیه‌سازی دقیق در نرم‌افزار PVsol، به طراحی و ارزیابی فنی-اقتصادی یک سیستم فتوولتائیک ۲۰۳ کیلوواتی بر روی سقف یک کارخانه لبنی در استان البرز پرداخته است. سیستم طراحی‌شده متشکل از ۲۸۲ پنل دوطرفه با توان ۷۲۰ وات از برند تریناسولار است که در ۵ رشته مجزا به سه اینورتر مرکزی ۶۰ کیلوواتی از برند کاکو متصل می‌شوند. پنل‌ها بر روی سقف با زاویه ۳۰ درجه و جهت جنوب‌شرقی نصب می‌شوند. داده‌های اقلیمی از پایگاه مترونوم برای منطقه البرز استخراج شد و مدلسازی سه‌بعدی سایه با دقت انجام پذیرفت. نتایج فنی نشان می‌دهد سیستم می‌تواند سالانه ۳۱۷ هزار و ۹۱۵ کیلووات‌ساعت انرژی تولید کند که معادل ضریب کارایی برابر با ۷۱.۹۶ درصد و تولید ویژه ۱۵۶۵ کیلووات‌ساعت بر کیلووات‌پیک است. کاهش بازده ناشی از سایه‌اندازی ۱۵.۲ درصد محاسبه شد. از جنبه زیستمحیطی، با استفاده از ضریب انتشار شبکه برق ایران (۰.۵۷ کیلوگرم معادل دی‌اکسیدکربن بر کیلووات‌ساعت)، این سیستم سالانه از انتشار ۱۸۱.۲ تن معادل دی‌اکسیدکربن جلوگیری می‌کند که سهمی معادل ۷.۱ درصد از انتشار حوزه برق و ۲.۵ درصد از کل ردپای کربن (۷۱۵۳.۵ تن) کارخانه را خنثی می‌سازد. تحلیل اقتصادی با درنظرگیری هزینه سرمایه‌گذاری ۸۱۲۰ میلیون تومانی، درآمد تضمینی برق به نرخ ۳۸۰۰ تومان بر کیلووات‌ساعت و نرخ تنزیل طیفی مرسوم در بازار ایران ۳۰ الی ۴۰ درصد، نشان می‌دهد در صورت رشد سالانه ۲۰ درصد در نرخ خرید برق (با توجه به شرایط تورمی ایران)، دوره بازگشت سرمایه به حدود ۳.۸ سال کاهش یافته و نرخ بازده داخلی پروژه از نرخ تنزیل فراتر می‌رود. این مطالعه اثبات می‌کند که سرمایه‌گذاری در نیروگاه خورشیدی نه تنها گامی مؤثر در راستای کربن‌زدایی و مسئولیت اجتماعی صنعت لبنیات است، بلکه با توجه به روند صعودی قیمت‌های انرژی، از توجیه اقتصادی قابل‌توجهی برخوردار است.
در حال حاضر ثبت نظر برای این ارائه محدود میباشد